Towarzyszenie indywidualne

Sprawy służby Bożej toczą się już dziś tak mizernie, że ci, którzy mu służą, aby mogli iść naprzód, muszą osłaniać się nawzajem… i jeśli ktoś zaczyna poświęcać się Bogu, trzeba szukać odpowiedniego towarzystwa, aby się bronić, dopóki nie staną się na tyle mocni, że nie będzie im ciążyć doświadczenie przykrości. 

 św. Teresa od Jezusa, Księga Życia 7, 22

Święci Karmelu rozumieli modlitwę nie tylko jako czas przeznaczony na rozmowę z Bogiem, ale jako życie, które jest nieustannym dialogiem z Tym, o którym wiemy, że nas kocha. Stąd potrzeba życia świadomego i pragnienie przeżywania go w pełni. Kto z nas nie zadaje sobie pytań, na które trudno samemu znaleźć odpowiedzi? Jaki jest cel, jaki sens, jaka droga, co jest wolą Bożą wobec mnie? Dlaczego nie potrafię zerwać z nałogiem, dlaczego nie potrafię wybrać rzeczywistości, która jest mi dana, zaakceptować jej?

Co przeszkadza mi w budowaniu głębokich i trwałych relacji?
Co czyni mnie mało otwartym na innych i na Boga?
Dlaczego wciąż czegoś mi brak, co czyni mnie nieszczęśliwym?

Chcemy służyć w Kościele nie tylko przez nauczanie o modlitwie, dzielenie się nauczaniem św. Teresy od Jezusa i św. Jana od Krzyża o tym, co zachodzi miedzy duszą a Bogiem. Chcemy również towarzyszyć innym poprzez rozmowy na drodze wzrastania w wierze i pomoc w integralnym rozwoju osoby. Towarzyszenie, szczególnie regularne, jest pomocą w głębszym poznaniu siebie nie tylko w wymiarze ludzkim, ale także duchowym. Bez stania się świadomym tego, co nosimy w sobie, trudno być wolnym i dokonywać prawdziwych wyborów, zmienić czy zrozumieć siebie. 

Chciałabym, abyśmy tak się umówili, że będziemy starali się zbierać od czasu do czasu, aby nawzajem wyprowadzać się z błędu i mówić sobie, w czym możemy się poprawić i bardziej zadowolić Boga. Albowiem nie ma nikogo, kto by tak dobrze znał samego siebie, jak znają nas ci, którzy nas obserwują, jeśli robią to z miłością i troską o przyniesienie nam pożytku.
św. Teresa od Jezusa, Księga Życia 16, 7

 

To towarzyszenie w rozwoju przez słuchanie, zadawanie pytań, obiektywizację, czasem próbę wyjaśnienia.

Towarzyszenie indywidualne jest wielką pomocą w pracy nad sobą. Bóg zostawia trud i piękno pracy nad sobą, licząc na współpracę z Nim, która polega na odpowiadaniu Mu na otrzymane przez Niego dary.

Chcesz zmienić swoje życie, poprawić relacje, żyć pragnieniami, a nie zachciankami, być zdolnym do podejmowania decyzji…?

Rozmowa z druga osobą pozwoli ci usłyszeć siebie, opowiedzieć w atmosferze zaufania o tym, co trudne i bolesne, o czym może jeszcze z nikim nie rozmawiałeś, nadać temu sens i wziąć odpowiedzialność za siebie. Takie oddanie się osobie towarzyszącej przez otwarcie i ufność jest wydarzeniem wiary i przynosi konkretne owoce przemiany.

Głównym narzędziem w towarzyszeniu indywidualnym jest rozmowa z siostrą do tego przygotowaną, treścią rozmowy jest życie osoby, która chce towarzyszenia, konkretne problemy czy pytania, z którymi się boryka. Może to być rozeznawanie powołania, duchowe zmagania, pragnienie rozwoju życia duchowego.
Osobom przychodzącym staramy się towarzyszyć naszą modlitwą.

Proponujemy osobom w każdym wieku:

  • Regularne rozmowy indywidualne, w miarę możliwości raz na tydzień, raz na dwa tygodnie czy raz na miesiąc
  • Rozmowy indywidualne podczas pobytu w naszym domu na czas samotności, milczenia i modlitwy
  • Rozmowy mające na celu pomoc w rozeznawaniu powołania (minimum 3 spotkania)
  • Rozmowy przy kawie na życiowe tematy
  • Rozmowy w konkretnej życiowej sytuacji

Po co towarzyszenie?

Rozwój życia duchowego

Towarzyszenie indywidualne ma pomóc w rozwoju życia duchowego, które, jeśli jest autentyczne, przemienia całego człowieka, sposób jego myślenia i świat jego ludzkich pragnień, a jego modlitwę czyni autentyczną, otwartą na relacje. Osoba otwierając się na Boga, przeżywa swoją codzienność żyjąc cnotami: wiarą, nadzieją i miłością. Wszystko wtedy staje się przedmiotem modlitwy: miłość, przyjaźń, pragnienia, wątpliwości, emocje, praca, życie i śmierć.

Rodzice nauczyli mnie pacierza, ale nigdy nie mówili o osobistej relacji z Bogiem, chcę się jej nauczyć.
Mężczyzna ok. lat 50

Chciałabym z Bogiem żyć na co dzień w bliskości, nie tylko czuć Jego obecność na spotkaniach modlitewnych.
Kobieta ok. lat 30

Chciałabym bardziej rozumieć to, co wydarza się na Mszy Świętej, i rozumieć swoja wiarę.
Kobieta ok. lat 45

Nie wiem, co się dzieje, wydaje mi się, że Bóg się odsunął, a przecież modlę się i chcę być blisko Niego.
Kobieta ok. 25 lat

Tym, którzy weszli na drogę modlitwy lub chcą na nią wejść, bardzo pomocny jest towarzysz, który zrobił o krok więcej, może coś wyjaśnić, podpowiedzieć. Zapraszamy także tych, którzy chcą zapoznać się z duchowością Karmelu i w jej stylu kształtować swoje serce.

Rozeznawanie:

Powołania

Proponujemy towarzyszenie osobom, które weszły na drogę konkretnego rozeznania co do swojej drogi życiowej. Towarzyszymy w całym procesie rozeznawania aż po podjęcie decyzji (minimum 3 spotkania). Przekazujemy też informację zwrotną na temat predyspozycji, która może być pomocą w rozeznaniu życiowej drogi.

 

Powołania w powołaniu

Towarzyszymy także osobom, które wybrały już życiową drogę, ale stoją przed ważnymi decyzjami, które można nazwać powołaniem w powołaniu – zmiana pracy, dodatkowe zaangażowanie, adopcja dziecka… Towarzyszenie w takich sytuacjach służy temu, by decyzje te były podjęte w wolności i w jak największej dojrzałości.

Towarzyszenie indywidualne przez regularne rozmowy

Rozmowy z przygotowaną do tego siostrą, na które umawiamy się według możliwości i potrzeby danej osoby raz na tydzień, raz na dwa tygodnie, raz na miesiąc czy inaczej według możliwości. Tematem jest życie danej osoby, to ona wybiera, o czym chce rozmawiać. Im większa jest otwartość i szczerość osoby, tym owocniejsze takie spotkania.

Porządkowanie życia

Porządkowanie i poznawanie tego wszystkiego, co jest kłamstwem w nas, nie jest możliwe bez Jezusa, bez łaski. Porządkowanie dotyczy całego człowieka, wszystkich poziomów życia, naszego ciała, psychiki i ducha, tego w nas, czego nie jesteśmy świadomi. Trudno jest pracować nad czymś, czego nie znamy i nie widzimy. Trudno jest zrozumieć i zmienić to, czego nie jesteśmy świadomi. Jezus nie wejdzie tam, gdzie Go nie wprowadzimy, nie zaprosimy. Nie zaprosimy Go tam, gdzie sami nie jesteśmy obecni.

Poznanie siebie jest początkiem zmiany, pracą nad sobą, otwiera na Jezusa i przemianę w Niego. Jest konfrontowaniem się z tym, czego chcę, pragnę i do czego zaprasza mnie Jezus. Zaufanie Jezusowi i mój trud łączą się, współpracują i czynią mnie bardziej wolnym dla Niego. Porządkowanie usuwa przeszkody, które utrudniają życie dla Jezusa. To porządkowanie obejmuje nie tylko nasze działania, ale też motywacje. Ważne, by zmieniać się nie tylko dla siebie, ale ze względu na wartości ewangeliczne, zmieniać się dla Jezusa. To porządkowanie jest poszukiwaniem pragnień Jezusa i realizowaniem ich.

Wielką pomocą w tym procesie jest rozmowa indywidualna, towarzystwo kogoś, kto posłucha, zada pytanie, skonfrontuje. Niezbędne są też chwile samotności, ciszy i modlitwy, które umożliwiają spojrzenie w głąb siebie. Łaska Boża nie czyni za nas tego, co możemy zrobić sami lub przy pomocy innych w towarzyszeniu, kierownictwie.

Bardziej niż kiedykolwiek potrzebujemy mężczyzn i kobiet, którzy mając doświadczenie w
towarzyszeniu, znają sposób postępowania, w którym wyróżnia się roztropność, zdolność zrozumienia,
sztuka oczekiwania, uległość Duchowi, byśmy chronili wszyscy razem powierzające się nam owce
przed wilkami usiłującymi rozproszyć owczarnię. Potrzebujemy ćwiczyć się w sztuce słuchania, która
polega na czymś więcej niż tylko słyszeniu. Pierwszą sprawą w komunikacji z drugim człowiekiem jest
zdolność serca, która umożliwia bliskość, bez której nie istnieje prawdziwe spotkanie duchowe.
Słuchanie pomaga nam dostrzec gest oraz stosowne słowo, które podważy naszą spokojną pozycję
obserwatorów. Jedynie poczynając od tego słuchania pełnego szacunku i zdolnego do współczucia,
można będzie znaleźć drogi prowadzące do prawdziwego wzrostu, można będzie rozbudzić pragnienie
ideału chrześcijańskiego, troskę, by odpowiedzieć w pełni na miłość i pragnienie lepszego rozwinięcia
tego, co Bóg zasiał w naszym życiu.

 

Evangelii Gaudium (Radość Ewangelii) – Adhortacja Apostolska Papieża Franciszka

Kontakt z nami

Adres

ul. Grzybowa 26
42-311 Żarki Letnisko

Telefon

preferujemy kontakt mailowy

+48 510 922 949