Sprawy służby Bożej toczą się już dziś tak mizernie, że ci którzy mu służą, aby mogli iść naprzód muszą osłaniać się nawzajem… i jeśli ktoś zaczyna poświęcać się Bogu trzeba szukać odpowiedniego towarzystwa, aby się bronić dopóki nie staną się na tyle mocni, że nie będzie im ciążyć doświadczenie przykrości. św. Teresa od Jezusa Księga Życia 7,22

Święci Karmelu rozumieli modlitwę nie tylko jako czas przeznaczony na rozmowę z Bogiem ale jako życie, które jest nieustannym dialogiem z Tym, o którym wiemy ,że nas kocha. Stąd potrzeba życia świadomego i pragnienie przeżywania go w pełni. Kto z nas nie zadaje sobie pytań, na które trudno samemu znaleźć odpowiedzi? Jaki jest cel, jaki sens, jaka droga, co jest Wolą Bożą wobec mnie? Dlaczego nie potrafię zerwać z nałogiem, dlaczego nie potrafię wybrać rzeczywistości, która jest mi dana, zaakceptować ją?

Co przeszkadza mi w budowaniu głębokich i trwałych relacji?
Co czyni mnie mało otwartym na innych i na Boga?
Dlaczego wciąż czegoś mi brak, co czyni mnie nieszczęśliwym?

Chcemy służyć w Kościele nie tylko przez nauczanie o modlitwie, dzielenie się nauczaniem św. Teresy od Jezusa i św. Jana od Krzyża o tym co zachodzi miedzy duszą a Bogiem. Ale także chcemy towarzyszyć innym poprzez rozmowy na drodze wzrastania w wierze i pomoc w integralnym rozwoju osoby. Towarzyszenie, szczególnie te regularne jest pomocą w głębszym poznaniu siebie nie tylko w wymiarze ludzkim, ale także duchowym. Bez stania się świadomym tego co nosimy w sobie trudno być wolnym i dokonywać prawdziwych wyborów, zmienić i zrozumieć siebie. 

Chciałabym abyśmy tak się umówili, że będziemy się starali zbierać się od czasu do czasu, aby nawzajem wyprowadzać się z błędu i mówić sobie, w czym możemy się poprawić i bardziej zadowolić Boga. Albowiem nie ma nikogo, kto by tak dobrze znał samego siebie, jak znają nas ci, którzy nas obserwują jeśli robią to z miłością i  troską o przyniesienie nam pożytku.  św. Teresa od Jezusa Księga Życia 16,7

To towarzyszenie w rozwoju przez słuchanie, zadawanie pytań, obiektywizację, czasem próbę wyjaśnienia.

Towarzyszenie indywidualne, jest wielką pomocą w pracy nad sobą. Bóg zostawia trud i piękno pracy nad sobą licząc na współpracę z Nim, która polega na odpowiedzi Jemu na dary otrzymane.

Chcesz zmienić swoje życie, poprawić relacje, żyć pragnieniami, a nie zachciankami, być zdolnym do podejmowania decyzji…?

Rozmowa z druga osobą pozwoli ci usłyszeć siebie, opowiedzieć w atmosferze zaufania o tym co trudne i bolesne, o czym może jeszcze z nikim nie rozmawiałeś i nadać temu sens i wziąć odpowiedzialność za siebie. Takie oddanie się osobie towarzyszącej przez otwarcie i ufność jest wydarzeniem wiary i przynosi konkretne owoce przemiany.

Głównym narzędziem w towarzyszeniu indywidualnym jest rozmowa z siostrą do tego przygotowaną, treścią rozmowy jest życie osoby, która chce towarzyszenia, konkretne problemy czy pytania, z którymi się boryka, to może być rozeznawanie powołania, duchowe zmagania, pragnienie rozwoju życia duchowego.
Osobom przychodzącym staramy się towarzyszyć naszą modlitwą.

Proponujemy, osobom w każdym wieku:

  • Regularne rozmowy indywidualne, w miarę możliwości raz na tydzień, raz na dwa tygodnie czy raz na miesiąc
  • Rozmowy indywidualne podczas pobytu w naszym domu na czas samotności, milczenia i modlitwy
  • Rozmowy mające na celu pomoc w rozeznawaniu powołania (minimum 3 spotkania)
  • Rozmowy przy kawie na życiowe tematy,
  • Rozmowy w konkretnej życiowej sytuacji

towarz01